Valkerij - Alles over roofvogels
Banner Kadotip: Roofvogel workshop
Valkerij - Alles over roofvogels
Valkerij - Alles over roofvogels

Nieuws

06-01-2016 - Miltvuur nog tot op de dag van vandaag een bedreiging!

Miltvuur nog tot op de dag van vandaag een bedreiging!
Auteur: Kjetil van den Berg

Ondanks alle kennis en preventiemaatregelen blijft antrax een dodelijke bacterie. Recent ontdekte antrax mutatie in Afrika, in een dode olifant en gorilla, creëert nieuwe vraagtekens, zorgt dit opnieuw voor een hoog aantal dierlijke en menselijke sterftegevallen?

In de 17e eeuw werd antrax voor het eerst beschreven door de Russische wetenschapper S. Andrew. Antrax ook wel miltvuur genoemd, wordt veroorzaakt door de miltvuurbacterie en is bij een besmetting via inademing zonder behandeling in de meeste gevallen dodelijk, voor zowel dier als mens. Besmette dieren werden voor 1942 begraven en bestrooid met ongebluste kalk om verdere verspreiding te minimaliseren. Met ingang van de Destructiewet uit 1957 is het terugkerende patroon bijna helemaal verdwenen. Sinds 1976 komt antrax in Nederland daarom ook bijna niet meer voor, maar voor landen in Afrika en Amerika is antrax nog altijd een sluipmoordenaar! Zelfs landen in Europa rond het Middellandse-Zee gebied hebben nog geregeld last van deze bacterie, dat voor grote problemen kan zorgen.

WAT IS ANTRAX EIGENLIJK?
Bacillus anthracis is de veroorzaker van antrax, is een infectieziekte, en kent 5 andere variaties (B. cereus, B. mycoides, B. pseudomycoides, B. thuringiensis en B. weihenstephanensis) onder de familie Bacillaceae en het geslacht Bacillus. Op het moment dat een besmet dier sterft verlaten gevormde sporen het rottende kadaver, waar zij in het milieu terecht komen, wachtend op een nieuwe gastheer. Zonder het loslaten van deze cellen kan de antraxbacterie niet overleven. Antrax heeft naast een gastheer ook een minimale temp. van tussen 9 en 12 graden nodig, bij lagere temperaturen kan er namelijk geen sporulatie (spoorvorming) plaatsvinden.

BAANBREKEND ONDERZOEK
Robert Koch, een beroemde Duitse arts, grondlegger van de moderne bacteriologie en baanbrekend microbioloog. Hij die bekend staat voor zijn rol in het identificeren van specifieke verwerkkers van o.a. antrax. Hij ontdekte dat antrax zich d.m.v. sporen verspreid, en kan overleven in extreme omstandigheden. Koch was de eerste die een specifiek micro-organisme koppelde aan een specifieke ziekte. In zijn enthousiasme richtte hij een universiteit op “kochs universiteit”, waar verbeterd onderzoek werd uitgevoerd naar het kweken van bacteriën. Kennis die hier is opgedaan wordt vandaag de dag nog steeds gebruikt.

GENETISCHE OVEREENKOMST INDIA EN EUROPA
Dankzij de verbeterde en modernere bacteriologie, is het mogelijk geweest om tijdens een recent onderzoek in 2013, in 64 gebieden van Bangladesh monsters van de canSNP groep A.Br.001 / 002 (genetische populatie van B. anthracis) met 5 stammen uit verschillende locaties te vergelijken. Hieruit zijn 2 karakteristieke ‘handtekeningen’ ontdekt uit 2 “Bangladesh” locaties. Met de informatie van deze gegevens werden PCR-testen ontwikkeld en vervolgens getest op bacteriën uit Bangladesh en Centraal-Europa. Opmerkelijk genoeg, toonde deze analyses een nauwe genetische verwantschap tussen deze stammen uit Bangladesh en Noord- en West-Europa aan.

NIEUWE ANTRAXMUTATIE ONTDEKT!
3 jaar later is er een mutatie ontdekte in Afrika! In 2016 is er door onderzoekers in Centraal-Afrika een variant van antrax bacterie ontdekt die zowel, huis- en wilde dieren infecteert. De geclassificeerde Bacillus cereus, die gedocumenteerd staat als ‘ongevaarlijk’, komt normaal gesproken in bodems over de hele wereld voor, maar blijkt hier in Afrika zich dusdanig te hebben gemuteerd dat hij vergelijkbare schade aanricht als dat van antrax (B. anthracis). Dit is aangetoond nadat bacteriën werden gekweekt na bemonstering van een aantal Afrikaanse wilde dieren.
Wetenschappers die in de bakkende zon rottend weefsels hebben bemonsterd van geiten uit een afgelegen Congolees dorp, en niet lang daarna uit een weggerotte chimpansee, vale gier, gorilla, en een bos olifant vol maden en ander ongedierte, die dood gevonden zijn in de bossen van Kameroen, Centraal-Afrikaanse Republiek, en Ivoorkust. Het onderzoek dat uitgevoerd werd door wetenschappers van het Robert Koch instituut in Berlijn, heeft aangetoond dat deze variant van B. cereus in Afrika het vermogen heeft ontwikkeld om ondanks zijn zelfstandige geëvolueerde levensstijl, schade aan een gastheer toe te kunnen brengen.

VERSPREIDING
De overleving wordt naast de (juiste) temperatuur en de besmetting binnen een gastheer op celniveau, ook bepaald door de grond zelf. Men speculeert dat de buitenste bescherm wand een belangrijke rol speelt in de overleving van de sporen. In bodems met een pH lager dan 4.5 zorgt de positieve lading van de sporen ervoor dat meer kationen (K+) de sporen verlaten en zo een versneld verlies van levensvatbaarheid optreed. Gronden met een pH van 6.1 of hoger bevorderen juist de overleving van de sporen, iets wat man helaas te vaak ziet gebeuren. Dit soort gronden zijn veel te vinden in landen zoals de VS, Australië en Afrika. Deze gronden worden vaak begraasd door vee waardoor er een terugkerend patroon blijft bestaan. En met de ontdekte mutaties van antrax vergroot dit de kans op hoge sterftegevallen onder vee, Wildlife (zoals predatoren en aaseters) en mensen.

?
BESMETTING
Een besmetting kan op drie manieren plaatsvinden (inademing, injectie, maagdarmstelsel). De schade die het kan aanrichten hangt af van leeftijd, ziektetoestand en o.a. immuniteit. Bij inademing tast het de longen aan, bij inname van besmet ‘slecht gebakken vlees’ wordt het maagdarmstelsel aangetast en bij injectie ontstaan er ernstige weefsel infecties. Vaak is besmetting van antrax moeilijk vast te stellen vanwege de onduidelijke symptomen (keelpijn of buikpijn), wanneer antrax bij inademing niet behandeld wordt, sterft het grootste gedeelte van de geïnfecteerde.
De huidvorm van antrax is de minst schadelijke vorm. Na besmetting via de huid vormt zich een pijnloze bult, dit zal in 2 tot 3 dagen overgaan in een blaar welke overgaat in een zweer die bedekt wordt met een zwarte korst mits het onbehandeld blijft. In sommige gevallen kan dit wanneer onbehandeld, dodelijk zijn.
De inademing van antrax sporen is wanneer onbehandeld bijna altijd dodelijk. Het is dan ook van belang dat de ziekte snel geconstateerd en behandeld moet worden. Bij deze vorm van antrax worden de longen aangetast. Er ontstaat eerst een verkoudheid, binnen 2 tot 3 dagen treedt er kortademigheid, braken van bloed en hoge koorts op. De meeste patiënten overlijden binnen 24 uur na deze symptomen, zelfs als antibiotica wordt toegediend.

DIAGNOSE & SCHADE
Antrax kunnen we wegzetten als een sluipmoordenaar, vanwege zijn onduidelijke symptomen. De eerste symptomen zijn koorts, hoofdpijn en spierpijn. Indien deze onbehandeld blijven verergeren de symptomen en krijg je last van kortademigheid, pijn op de borst, shock en kan het zelfs leiden tot sterfte. Tegenwoordig wordt er gebruik gemaakt van de PCR testen en WCR (directe bepaling van het complete DNA, van een organisme), omdat bacteriekweek van monsters zelden positieve resultaten oplevert, en vaak ook te lang duurt met als gevolg een hoger sterftecijfer.

BESTRIJDING
Er zijn verschillende manieren om besmetting door Antrax te voorkomen. Preventieve inentingen voorafgaand aan een reis naar een gebied waar de aandoening voorkomt, dit kan doormiddel van een injectie. Een andere manier om infectie te voorkomen is door mensen te inlichten die met dieren werken waarin de bacterie voor kan komen. Door mensen bewust te maken van de mogelijkheid op infectie en de eerste symptomen hiervan kan er sneller actie ondernomen worden om de verspreiding te beperken. Sporen van Bacillus anthracis in dierlijke producten kunnen gedood worden door het 10 minuten te koken, of door desinfectie met kaliumpermanganaat, waterstofperoxide of verdund formaldehyde.

ERNST VAN PREVENTIE
Om uitbraken zoveel mogelijk te onderdrukken is het belangrijk de preventiemaatregelen op te volgen en risico’s zo klein mogelijk te houden. Dankzij onderzoek kan er continue gewerkt worden aan een betere bescherming van mens en dier. Bescherming die nodig is om epidemieën te voorkomen of te minimaliseren. Mutaties die dankzij wetenschappers naar boven gebracht kunnen worden, om ons ervan bewust te maken dat bacteriën niet stil zitten. Dit is gebleken in het onderzoek naar de B. cereus. Waar een 2e gevaarlijke bacterie is ontdekt, dat dodelijke gevolgen kan hebben. Dit maakt onderzoek, de bestrijding en preventie nog belangrijker om ervoor te zorgen dat veehouders en Wildlife geen grotere gezondheidsrisico’s veroorzaken. Wat weer tot nadelige gevolgen kan leiden als we kijken naar bedreigde diersoorten.
?
Bibliografie

Audier, R. (2014, 07 20). Bio-terrorisme: Antrax. Opgeroepen op 09 18, 2016, van Isgeschiedenis: http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/bio-terrorisme-antrax/
Cherkasski, B. (2002). Anthrax Epidemiology and Prophylaxis.
Christopher K. Cote, ,. S. (2011, 11). Key aspects of the molecular and cellular basis of inhalational anthrax. ScienceDirect, pp. 1146-1155.
Dirks, A. (2009, 12). The Bacillus anthracis spore. Molecular Aspects of Medicine, pp. 368-373.
Engelsma, d. M. (2015). Antrax (miltvuur). Opgeroepen op 09 18, 2016, van wageningen university & research: http://www.wur.nl/nl/show/Antrax-miltvuur.htm
Farzana Islam Rumea, C. R. (2016, 11). Unexpected genomic relationships between Bacillus anthracis strains from Bangladesh and Central Europe. Infection, Genetics and Evolution, pp. 66-74.
Fouet, A. (2009, 12). The surface of Bacillus anthracis. Molecular Aspects of Medicine, pp. 374-385.
Himsworth. (2008). The danger of lime used in agricultural anthrax disinfection procedures: the potential role of calcium in the preservation of anthrax spores. Canadian Veterinary Journal, 1208-1210.
L.M. He, B. T. (1998). Surface charge properties of and Cu(II) adsorption by spores of the marine Bacillus sp. Strain SG-1. Applied and Environmental Microbiology, 1123-1129.
M. Moc, a. (2001). Anthrax. Annu. Rev. Microbiol, 647-671.
Medicininfo. (2009, 09 01). Anthrax - miltvuur. Opgeroepen op 09 18, 2016, van Medicininfo: http://www.medicinfo.nl/%7BEA86900F-E028-48B3-8387-CA7E3F94B3D0%7D
Paola Pilo, J. F. (2011, 08). Bacillus anthracis: Molecular taxonomy, population genetics, phylogeny and patho-evolution. Infection, Genetics and Evolution, pp. 1218-1224.
RIVM. (2009). Antrax. Opgeroepen op 09 2016, 15, van RIVM: http://www.rivm.nl/Onderwerpen/A/Antrax
T. Berger, M. K. (2014). Injectional anthrax — new presentation of an old disease. Euro Surveill, 19-32.
Tizza Zomer (RIVM), M. D.-J. (2013). Staat van Zoönosen 2013. Bilthoven: RIVM.
WHO. (2008). Anthrax in Humans and Animals. WHO.

Informatie aanvragen

Wilt u meer informatie over ons en over onze dienst overlast- bestrijding, klik dan op informatie aanvragen.
 
footer

Zoeken

footer

Volg ons op:

TwitterHyvesFacebook
 
footer

Laatste nieuws

06-01-2016
Miltvuur nog tot op de dag van vandaag een bedreiging!
 
footer